Utrata czucia w połowie języka po ekstrakcji zęba – odpowiada Lek. dent. Konrad Rutkowski Zaburzenia czucia języka po ekstrakcji zęba – odpowiada Lek. dent. Łukasz Wojszwiłło Czy znane są przypadki regeneracji nerwu czuciowego po ekstrakcji ósemki? Dwie nowe grupy krwi, pokazują jak niewiele jeszcze wiemy na temat naszego organizmu. O tym, co nowe odkrycie niesie za sobą opowiadają dr Michał Sutkowski, lekarz rodzinny oraz Hanna Stolińska-Fiedorowicz, dietetyk. Informacje podane w pytaniu są zbyt skromne by móc określić przyczynę dolegliwości. Wyrażenie „brak czucia” w słownikach zewnętrznych. Pod spodem zostały umieszczone linki do zewnętrznych słowników, w których znaleziono informacje związane z frazą brak czucia: » Wyrazy przeciwstawne frazy brak czucia. » Wyjaśnienie znaczenia wyrażenia brak czucia. » Rozwiązania do krzyżówki definicji brak czucia. Fizjoterapia uroginekologiczna Sylwia Kanik-Gryckiewicz: BRAK CZUCIA OKOLICY BLIZNY PO CESARSKIM CIĘCIU Podczas porodu Zaburzenie czucia może być też efektem odmrożenia, który również ogranicza dopływ krwi. Parestezje to najczęściej skutek ucisku lub uszkodzenia nerwów obwodowych albo centralnego układu nerwowego. Mogą one być też objawem hipokalcemii zaniżenie stężenia wapnia w surowicy krwi poniżej 2,25 m mol/l) lub hiperkalemii (zawyżenie po stronie przyśrodkowej łokcia. Chorzy zwykle się skarżą na nieokreślony ból ra - mienia i przedramienia oraz drętwienie odłokciowej strony ręki (palce IV,V) i rzadziej – przedramienia. Zaburzenia czucia kończyn górnych W praktyce każdego lekarza wcześniej lub później pojawia się pacjent z objawami zaburzenia czucia Drętwienie rąk charakteryzujące się mrowieniem zarówno palców, jak i powierzchni dłoni, to potoczne określenie czucia opacznego (parestezji), ponieważ odczuwane jest przez zmysł dotyku oraz czucia. Powstaje na skutek ograniczenia przepływu impulsów nerwowych z rdzenia kręgowego do ręki. Jak jest zbudowany rdzeń kręgowy? 11 dzień po zabiegu, dzisiaj byłem na zdjęciu szwów co by nie czekać aż same wyjdą (tym bardziej że ściskały skóre już dość mocno), doktor powiedział, że wszystko się ładnie goi i że ta oponka do 2 tyg zniknie natomiast mam 3x dziennie naciągać tą skórę tak żeby fałd się rozprostował i tak trzymać przez 5 sekund, dodatkowo przepisał maść na sterydach żeby Obrzezanie (resekcja napletka) to zabieg operacyjny, który polega na wycięciu skóry napletka. U dorosłych mężczyzn niezbędne jest chirurgiczne szycie rany oraz kilkutygodniowa abstynencja seksualna po zabiegu. Procedurę można wykonać w znieczuleniu miejscowym (przewodowym) lub ogólnym. Usunięcie napletka jest jednym z najczęściej 60 poziom zaufania. Naczyniak płaski z reguły nie jest zmianą groźną jednak czasem może mu towarzyszyć znaczne poszerzenie żył kończyny dolnej (w Pani przypadku stopy) i inne zmiany, jak np. przetoki tęniczo-żylne. Ból, który Pani odczuwa, może być związany z wystąpieniem zakrzepowego zapalnenia żylaków towarzyszących 9BQvU9x. Pięć miesięcy temu miałam cesarkę. Pewien czas temu na środku zrobił mi się krwiak, a potem znikł. Teraz nie mam czucia w miejscu, w którym się pojawił. Gdy dotykam to mnie to boli. Chciałabym się dowiedzieć co może być nie tak i gdzie bym mogła się z tym problemem zgłosić. Bardzo dziękuje za odpowiedz i pomoc Zaburzenia czucia związane są z operacją. Przy otwieraniu brzucha przecina się tkanki powłok brzucha, w tym nerwy. Nerwy regenerują się dość długo. Radzę zgłosić się na badanie do lekarza prowadzącego i powiedzieć co Panią niepokoi. Pamiętaj, że odpowiedź naszego eksperta ma charakter informacyjny i nie zastąpi wizyty u lekarza. Inne porady tego eksperta Męskie obrzezanie jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na usunięciu napletka, czyli fałdu skórnego pełniącego funkcję osłaniającą żołądź i wędzidełko napletka. Zabieg ten jest przeprowadzany z kilku wskazań: stulejka, nawracające zapalenia napletka i żołędzi, liszaj twardzinowy, rak prącia, a także względy estetyczne i religijne. Poszczególne wskazania zostaną omówione poniżej. Szacuje się, że obrzezanie jest wykonywane u ok 37-39% mężczyzn populacji światowej. Globalnie przyczyny medyczne wykonania zabiegu stanowią ok 30% wskazań, a pozostałe są wynikiem przesłanek estetycznych i religijnych. WSKAZANIA DO WYKONANIA OBRZEZANIA Stulejka (łac. phimosis) – jest to stan, w którym występuje zwężenie napletka utrudniające lub uniemożliwiające jego zsunięcie poza koronę żołędzi prącia (najszersze miejsce żołędzi). Stan ten jest normalny u dzieci i występuje naturalnie do końca 2-3 roku życia, jednak utrzymywanie się lub wystąpienie po okresie dojrzewania jest uznawane za patologię. W dorosłym życiu pojawienie się stulejki może być wynikiem nawracających zakażeń napletka i żołędzi, liszaja twardzinowego, urazów podczas współżycia płciowego lub może wystąpić idiopatycznie (bez znanej przyczyny). Poza badaniem wykonanym przez urologa, wystąpienie stulejki w dorosłości jest wskazaniem do diagnostyki w kierunku cukrzycy. Badania wskazują, że nawet u 12% mężczyzn stulejka może być pierwszym objawem zaburzeń metabolizmu stanowi blisko 50% wskazań do obrzezania u dorosłych (łac. paraphimosis) – stanowi powikłanie stulejki, podczas którego nastąpiło zsunięcie zwężonego napletka poza koronę żołędzi przy braku możliwości ponownego wprowadzenia do pozycji wyjściowej. Załupek jest stanem ostrym objawiającym się bólem i obrzękiem napletka i żołędzi, mogącym w konsekwencji doprowadzić do niedokrwienia i martwicy w przypadku zaniechania leczenia. Pojawienie sią załupka jest wskazaniem do zgłoszenia się do urologa lub oddziału ratunkowego tak szybko jak to możliwe, w celu odprowadzenia załupka w większości przypadków jest wskazaniem do wykonania obrzezania w trybie żołędzi (łac. balanitis) i zapalenie żołędzi i napletka (łac. balanoposthitis) – są to stany zapalne mogące mieć postać ostrą i przewlekłą. Objawiają się bólem, pieczeniem i świądem żołędzi i napletka. W przypadku nawrotów lub stanu przewlekłego może dojść do bliznowacenia napletka i wystąpienia stulejki a także pojawienia się zrostów między blaszką wewnętrzna napletka i żołędzią. Leczenie pierwszej linii obejmuje stosowanie miejscowych leków przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybicznych i steroidowych. W przypadku procesów nawrotowych lub przewlekłych stanowi wskazanie do wykonania twardzinowy (łac. lichen sclerosus) – jest przewlekłą zapalną chorobą o nieznanej przyczynie. U mężczyzn objawia się jako zmiana odbarwiająca napletek powodująca jego dekoloryzację do koloru białawego z widocznym włóknieniem. W zaawansowanej postaci nosi nazwę zwężającego zapalenia żołędzi (łac. balanitis xerotica obliterans, BXO), w tym przypadku obserwowane jest wystąpienie stulejki, a także możliwe zwężenie ujścia zewnętrznego i końcowego odcinka cewki niektórych przepadkach wykonanie obrzezania może wyleczyć chorobę, jednak często konieczne jest długookresowe leczenie miejscowe za pomocą maści steroidowych lub takrolimusu, w celu zapobiegania nawrotom. W podejrzanych przypadkach konieczne jest wykonanie badania patomorfologicznego wyciętego napletka, ponieważ istnieje ryzyko współwystępowania raka kolczystokomórkowego prącia. Ponadto pacjenci po leczeniu powinni być poddani długoterminowej płciowe (łac. condylomata acuminata) – brodawki płciowe są w 90% wynikiem infekcji wirusami brodawczaka ludzkiego (HPV) 6 i 11. Zwykle leczenie jest oparte o leki miejscowo-działające lub ablację laserową. Jednak leczenie chirurgiczne (obrzezanie) stanowi metodę o wysokiej skuteczności, szczególnie w przypadku masywnych zmian zlokalizowanych na napletku. Co więcej, wykonanie obrzezania w istotny sposób zmniejsza ryzyko przeniesienia choroby na partnerkę podczas współżycia. Jednak w tym wskazaniu wyższą skutecznością cechuje się zastosowanie estetyczne i czynnościowe – stanowią one popularne wskazania niemedyczne. Badania przeprowadzone w grupie mężczyzn poddanych obrzezaniu z powyższych powodów nie wykazały istotnych różnic przed i po zabiegu z wyłączeniem obserwowanego wydłużenia czasu do wytrysku. Wskaźnik ten przez poddanych zabiegowi pacjentów został oceniony pozytywnie. Jednak wobec innych możliwości leczenia przedwczesnego wytrysku, jego wystąpienie nie może być traktowane jako czysto medyczne wskazanie do leczenia. PRZYGOTOWANIE DO ZABIEGU OBRZEZANIA Obrzezanie u dorosłych mężczyzn jest zwykle wykonywane w znieczuleniu miejscowym. Stąd poza wywiadem medycznym i badaniem fizykalnym, zwykle nie jest wymagane przeprowadzenie innych procedur diagnostycznych. Jednak zachęca się, by w przypadku wystąpienia stulejki u dorosłego, został on poddany podstawowej diagnostyce diabetologicznej (pomiar poziomu glukozy na czczo). ZNIECZULENIE DO ZABIEGU OBRZEZANIA Obrzezanie u pacjentów dorosłych rutynowo jest przeprowadzanie w znieczuleniu miejscowym tzw. blokada nerwowa prącia. Znieczulenie to polega na ostrzyknięciu pęczków nerwowych prącia lekami znieczulającymi zwykle 1% lidokainą w ew. połączeniu z 0,25% bupiwakainą, jest ono wykonywane przez operującego jest wykonywane poprzez wkłucie igły małej średnicy u podstawy prącia na godzinie 2 i 10. Lek znieczulający jest podawany w okolicę nerwów grzbietowych prącia. Następnie igła jest bezboleśnie przemieszczana w nieunerwionej tkance podskórnej w taki sposób, by podany lek rozmieścić na kształt pierścienia. Zwykle 20 ml leku stanowi wystarczająca ilość. Omówiona technika pozwala na uzyskanie szybkiego i całkowitego znieczulenia, przy wykonaniu jedynie 2 wkłuć igły. Skuteczność znieczulenia jest sprawdzana za pomocą test uszczypnięcia napletka. Znieczulenie to znosi dolegliwości bólowe, jednak nie znosi czucia położenia i dotyku, które mogą wyć odczuwane w trakcie zabiegu. Alternatywnymi metodami znieczulenia jest znieczulenie ogólne lub przewodowe, jednak obie techniki wymagają udziału anestezjologa i kompleksowego monitorowania. ZABIEG OBRZEZANIA METODĄ KLASYCZNĄ Technika rękawowa (ang. sleeve technique) – jest stosowana w przypadku możliwości zsunięcia napletka z żołędzi. Po dezynfekcji, jałowym przygotowaniu pola operacyjnego i znieczuleniu, dokonywane jest zaznaczenie linii cięcia na blaszce wewnętrznej napletka (po jego zsunięciu) ok 5-10 mm od korony prącia z zachowaniem naturalnego kształtu wokół wędzidełka napletkowego. Następnie po ponownym sprowadzeniu napletka zaznaczana jest linia cięcia na skórze prącia ok 5-10 mm od korony żołędzi. Po nacięciu skóry następuje połączenie obu cięć i wycięcie napletka. Hemostaza jest uzyskiwana za pomocą elektrokauteryzacji. W przypadku konieczności wykonywane jest wydłużenie wędzidełka napletkowego, następnie skóra prącia i pozostała wewnętrzna blaszka napletka są zszywane za pomocą szwów szybko-wchłanialnych o małej nacięcia grzbietowego (ang. dorsal-slit technique) – jest stosowana w przypadku braku możliwości zsunięcia napletka. Po dezynfekcji, jałowym przygotowaniu pola operacyjnego i znieczuleniu, dokonywane jest nacięcie napletka wzdłuż prącia do czasu rozcięcia zwłókniałego pierścienia umożliwiającego zsunięcie napletka. Pozostałe kroki są tożsame z techniką rękawową. Czas wykonywania zabiegu metodą klasyczną wynosi ok. 30-60 minut w zależności od warunków anatomicznych. ZABIEG OBRZEZANIA METODĄ STAPLEROWĄ Z UŻYCIEM URZĄDZENIA ANASTOMAT STAPLER ZSR-DCA Obrzezanie metodą staplerową z użyciem urządzenia Anastomat Stapler ZSR-DCA jest możliwe w przypadku odprowadzalnego napletka, braku zrostów blaszki wewnętrznej i żołędzi oraz braku innych zaburzeń anatomicznych. W każdym przypadku konieczny jest indywidualny dobór rozmiaru urządzenia. Po dezynfekcji, jałowym przygotowaniu pola operacyjnego i znieczuleniu jednorazowe urządzenie jest umiejscowione w linii cięcia. Następnie po zaciśnięciu urządzenia następuje przecięcie obu blaszek napletka (wewnętrznej i zewnętrznej) i uwolnieniu zszywek. Zszywki w większości przypadków uwalniają się po ok 10 dniach. W przypadku ich utrzymywania się powyżej 1 miesiąca, konieczne jest usunięcie przez lekarza. Czas wykonywania zabiegu metodą staplerową wynosi ok 10-15 minut. POSTĘPOWANIE PO ZABIEGU OBRZEZANIA Bezpośrednio po zabiegu zakładany jest jałowy opatrunek okluzyjny, który powinien być utrzymany przez pierwsze 24 godziny. Po zdjęciu opatrunku pacjent może brać prysznic. Zwykle włączana jest maść z antybiotykiem, którą należy nakładać 2x na dobę i następnie należy zmienić opatrunek. Do czasu wygojenia rany niewskazane jest branie kąpieli w wannie i pływanie. Przy leczeniu metodą klasyczną zakładane są szwy szybkowchłanialne niskiej grubości, które mogą samoistnie odpadać po ok 7-10 dniach. Przy użycia staplera zszywki odpadają samoistnie po ok 10 dniach. Do całkowitego zagojenia rany dochodzi po 3-4 tygodniach od zabiegu. Oszczędzający tryb życia jest zalecany przez pierwsze 48-72 godziny po zabiegu. Po tym czasie możliwy jest powrót do pełnej aktywności. Współżycie płciowe można rozpocząć po całkowitym wchłonięciu się i wypadnięciu szwów (po ok 4-6 tygodniach). Występujące po zabiegu dolegliwości bólowe mogą być łagodne lub umiarkowane. Po zastosowaniu leków przeciwbólowych w większości przypadków całkowicie ustępują. MOŻLIWE POWIKŁANIA Krwawienie – stanowi najczęściej występujące powikłanie po zabiegu obrzezania i dotyczy 1% pacjentów. Postępowanie przy wystąpieniu krwawienia opiera się na zastosowaniu opatrunku o niewielkim stopniu kompresji. Opisane powikłanie po zabiegach z wykorzystaniem staplera jest niezmiernie rany – występuje u ok 0,2-0,4% pacjentów po zabiegu. W leczeniu stosowane są antybiotyki w postaci miejscowej (maść/krem)Rozejście się rany (dehiscencja) – występuje stosunkowo rzadko. W większości przypadków wymaga jedynie dłuższego stosowania maści z żołędzi – stanowi często występujące zjawisko bezpośrednio po zabiegu, ma tendencję do samoistnego ustępowania. Zabieg wykonywany jest przez specjalistę w zakresie urologii dr n. med. Tomasza Piechę w placówce przy Alei KEN 19 (tel. 22 446 77 77 ) Zaburzenia czucia to objaw choroby neurologicznej, u której podstaw może leżeć nerwica, stwardnienie rozsiane i uszkodzenia rdzenia kręgowego. Dlatego zaburzenia czucia i leczenie parestezji zajmuje lekarzy wielu dziedzin a prawidłowe rozpoznanie przysparza wielu kłopotów. Zaburzenia czucia to zaburzenia zdolności odbierania przez organizm różnego rodzaju wrażeń zmysłowych, a to z kolei jedna z podstawowych funkcji układu nerwowego. Zaburzenia czucia mogą przybierać postać piekącego bólu, mrowienia, drętwienia, przechodzenia prądu czy rwania. Mogą dotyczyć jednej bądź więcej kończyn, twarzy i tułowia. Sprawdź, jakie są rodzaje zaburzeń czucia i jakie są ich przyczyny. Jak rozpoznać zaburzenie czucia Zaczyna się niewinnie, odczuwamy lekkie niedomagania części ciała lub odbieramy nietypowe bodźce czuciowe. Zaburzenia czucia mogą także polegać na osłabieniu jednego lub kilku rodzajów czucia lub na nadwrażliwości na bodźce czuciowe. Z czasem problemy przybierają na sile i zaczynamy dostrzegać powiązania pomiędzy ich występowaniem a bodźcami mechanicznymi, termicznymi lub chemicznymi. Wyróżniamy 4 rodzaje czucia: czucie powierzchniowe – odbierane jest przez receptory rozmieszczone na skórze, np. czucie bólu, temperatury, smaku czucie teleceptywne – odbierane jest przez narządy zmysłów, takie jak narząd wzroku i słuchu czucie głębokie – odbierane jest przez receptory znajdujące się w mięśniach, ścięgnach, powierzchniach stawowych i błędniku (np. czucie równowagi) czucie trzewne – odbierane jest przez receptory znajdujące w narządach wewnętrznych i ścianach naczyń krwionośnych Z zaburzeniami czucia należy się zgłosić do neurologa. Diagnostyka oparta jest głównie na wywiadzie z pacjentem i bardzo szczegółowym badaniu przedmiotowym. Ponadto wykonuje się badania krwi i moczu. Niekiedy może być konieczna analiza płynu rdzeniowo-mózgowego. Ważną rolę w diagnostyce zaburzeń czucia odgrywają badania neurologiczne. Przyczyny zaburzenia czucia Przyczyny zaburzenia czucia są na tyle zróżnicowane, że przysparzają problemów w rozpoznaniu ich faktycznej przyczyny. Mogą ujawnić się tuż po urodzeniu na skutek wad rozwojowych w łonie matki, lecz gdy wystąpią nagle i stale przybierają na sile, ich przyczyna oznacza rozwój nowej patologii, którą należy jak najszybciej odkryć i leczyć. Możliwe przyczyny zaburzeń czucia to: nieprawidłowości rozwojowe uszkodzenia rdzenia kręgowego rwa kulszowa ucisk przez guz, torbiele stwardnienie rozsiane niedobór witaminy B12 udar mózgu lub inne choroby mózgu wypadanie dysku Jak leczyć zaburzenia czucia? Istnieje wiele rodzajów terapii parestezji w zależności od przyczyny wywołującej schorzenie. Należą do nich farmakologia, metody fizykalno-chemiczne, rehabilitacja ruchowa, zabiegi chirurgiczne i wiele innych. Najczęstszą przyczyną parestezji są uszkodzenia nerwów obwodowych, a zraz po nich uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Mogą być także jednym z objawów hiperkaliemii i hipokalcemii, dlatego osoby w grupie zwiększonego ryzyka powinny zadbać o swoje nerki i wzbogacić dietę w wapń bądź przeciwnie ? obniżyć przyjmowanie witaminy D3, np. w przebiegu leczenia osteoporozy. Hipokalcemia to stan znacznego obniżenia stężenia wapnia całkowitego w surowicy krwi. Objawia się krzywicą i rozmiękaniem kości, skurczem mięśni powiek, objawem ręki położnika i skurczem krtani. Hipokalcemia może być związana z zaburzeniami gospodarki wapniowej oraz zaburzeniami wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego. Inne przyczyny hipokalcemii dotyczą niedoboru witaminy D i niedoczynności przytarczyc. Powodem wystąpienia hipokalcemii może być także nadmierna utrata wapnia wraz z moczem. Hiperkaliemia zwykle towarzyszy odwodnieniu, hemolizie, niedotlenieniu tkanek i niewydolności nerek. Hiperkaliemia może być związana z niedoczynnością kory nadnerczy. W przebiegu chorób zakaźnych zaburzenia czuciowe występują tylko w miejscach wtargnięcia chorobotwórczych drobnoustrojów do organizmu. Jeśli cierpisz na zaburzenia psychiczne lękowe lub podejrzewasz depresję zacznij stosować techniki relaksacyjne i udaj się na konsultację psychiatryczną, podczas której zostaną zlecone dodatkowe badania mogące wyjaśnić fizyczne lub psychiczne podłoże twoich dolegliwości. Opaczne czucie jest niemal typowym objawem zaburzeń centralnego układu nerwowego związanych z chorobami degeneracyjnymi komórek nerwowych w przebiegu Alzheimera i otępienia. Choroba Alzheimera jest najczęściej występującą postacią otępienia dotykającą osób po 65 roku życia. Złogi białkowe i peptydowe gromadzą się w mózgu prowadząc do obumierania neuronów piramidowych odpowiadających za kontrolę ruchów i postawę ciała, stąd drżenie i napięcie mięśni oraz zaburzenia mimiki twarzy występujące u chorych. Podsumowanie Gdy przyczyna parestezji będzie znana, w pierwszej kolejności zalecane jest leczenie objawowe, czyli zwalczanie głównych dolegliwości poprzez leczenie choroby, która te dolegliwości wywołuje. Nieprzyjemne doznania zniosą maści rozgrzewające/chłodzące lub znieczulające oraz masaże (także wodne). Pamiętaj jednak, że niosą one chwilową ulgę i nie zastąpią wizyty u lekarza. Takiej konsultacji wymagają szczególnie nasilające się utraty czucia w kończynach, współwystępujące zaburzenia widzenia oraz zawroty głowy i wymioty. Zaburzenia czucia i leczenie parestezji prowadzone przez doświadczonego neurologa potrafią znacznie polepszyć jakość twojego życia a nawet je uratować. 25 wrz 2012 · Ostatnia odpowiedź: 27 wrz 2012 zastanawiam się czy nie obrzezać się samemu znieczulenia nie potrzebuje bo jestem porażony i w penisie nie mam czucia odpowiedź (1) Odpowiedzi na wszystkie pytania udzielili prawdziwi lekarze Premium Witam, Obrzezanie to zabieg chirurgiczny, który powinien być wykonywany przez chirurga. Samemu to można się tylko pokaleczyć. Zabieg powinien być wykonany w warunkach jałowych, ranę warto zszyć. Po lekarsku można złagodzić okres rekonwalescencji. Teoretycznie wszystko możemy robić sami sobie ale po to są różne profesje żeby różne rzeczy robić w sposób profesjonalny, w miarę bezpieczny i przewidywalny. To moja rada - proszę zgłosić się do rejonowego urologa i poprosić go pomoc z pewnością panu pomoże Pozdrawiam Lubomir Lembas Powiązane pytania Zaczerwienienie przy ujściu cewki moczowej rafakolar121 30 gru 2020 · Ostatnia odpowiedź: 5 sty 2021 Dzień dobry mam problem z zaczerwienieniem przy ujściu cewki moczowej , jakby brakowało tam tkanki. Nie daję ono żadnych objawów chorobowych (robiłem badania i wykluczyłem zapalanie cewki i grzybicę), pojawiło się ono od razu po zabiegu usunięcia wędzidełka i nie zniknęło do dzisiaj ,czy jest możliwe żeby po zabiegu usunięcia wędzidełka powstało takie uszkodzenie mechaniczne? próbowałem już wszystkiego tzn maści i kremów i nic nie pomogło . Czy w takim miejscu wykonuje się zabiegi które mogłyby pozbyć się lub zminimalizować to zaczerwienienie ? Proszę o odpowiedź dziękuję. odpowiedzi (2) Odpowiedzi na wszystkie pytania udzielili prawdziwi lekarze Dzień dobry. To jest, patrząc na zdjęcie, płytkie owrzodzenie. Zdecydowanie polecam kontakt z Lekarzem Operującym, aby to jak najszybciej wyleczyć, i nie doprowadzić do bliznowacenia. Pozdrawiam serdecznie. Dr Bartłomiej Zoń, Specjalista Chirurgii Plastycznej, Specjalista Chirurgii Ogólnej