Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy zwolnieni od podatku są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym. Ma to służyć ustaleniu momentu przekroczenia kwoty limitu uprawniającego do zwolnienia. 2) 31 grudnia 2025 r. - w przypadku podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy; 3) 31 grudnia 2026 r. - w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących osobami prawnymi."; 5) w Natomiast zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w analizowanej sprawie). Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż określone w ust. 9 pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 4 pkt 2, uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, wymagania dla tych pojazdów samochodowych oraz dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, uwzględniając specyfikę ich Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do treści art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy Artykuł 109 ust. 3b ww. ustawy wskazuje, że podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji. Art. 28b ustawy o VAT. Dyrektywa 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: dyrektywa VAT). Art. 28c ustawy o VAT. Art. 19a ust 1 ustawy o VAT - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi. Art. 19 ust 2 ustawy o VAT. Art. 19a ust 8 ustawy o VAT. Art. 28e ustawy o VAT, stanowiący implementację Jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w art. 109 ust. 4 i 5 ustawy o VAT, stosuje również ogólne zasady opodatkowania, to jest on zobowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania. ybbp. Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z podpisem Prezydenta. Sprawdź co się zmieni w 2019 r. Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. nowelizuje ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174; dalej: ustawa o VAT, ustawa nowelizowana) w celu skorelowania poziomu stawek tego podatku ze stanem finansów publicznych. Stosownie do art. 146a ustawy nowelizowanej, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. stawki podatku VAT wynoszą: 23% (art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110); 8% (art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytuł załącznika nr 3 do tej ustawy); 7% (dla zryczałtowanego zwrotu podatku rolnikom ryczałtowym – art. 115 ust. 2); 4% (dla podatników świadczących usługi taksówek osobowych – art. 114 ust. 1). W art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej utrzymano podwyższone stawki podatku VAT, tzn. 23%, 8%, 7% i 4%, uzależniając okres ich stosowania od wskaźników: – relacji państwowego długu publicznego netto do produktu krajowego brutto, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, ze zm.; dalej: ustawa o finansach publicznych) oraz – sumy corocznych różnic pomiędzy wartością relacji wyniku nominalnego do produktu krajowego brutto oraz poziomem średniookresowego celu budżetowego, o której mowa w art. 112aa ust. 5 ustawy o finansach publicznych. W ustawie o VAT dodany art. 146aa ust. 1 stanowi więc, że stawki w wysokości 23% i 8%, jak również stawka zryczałtowanego zwrotu podatku rolnikom ryczałtowym w wysokości 7% i oraz stawka ryczałtu dla podatników świadczących usługi taksówek osobowych w wysokości 4% będą obowiązywać od 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, w którym wskaźniki osiągną wyznaczone w tym przepisie poziomy (tzn. omówione wyżej rozumienie relacji 43% oraz sumy nie mniejszej niż -6%). Zobacz: Podatki Natomiast ust. 2 w dodanym art. 146aa ustawy o VAT zobowiązuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych do ogłoszenia w drodze obwieszczenia informacji o końcu okresu obowiązywania podwyższonych stawek podatku, tj. o powrocie wysokości stawek podatku do poziomu 22%, 7%, 6,5% i 3%. Obwieszczenie takie będzie opublikowane najpóźniej do 31 października roku poprzedzającego rok, w którym zaczną obowiązywać niższe stawki podatku, a więc wtedy, gdy będzie już znana wysokość wskaźników, wymienionych w art. 146aa ust. 1 ustawy o VAT. Przyjęte rozwiązanie umożliwi podatnikom wcześniejsze podjęcie odpowiednich działań związanych z przygotowaniem się do zmiany wysokości stawek podatku VAT (np. dostosowanie systemów ewidencyjnych i księgowych). Z uwagi na zmianę treści upoważnienia ustawowego do wydania rozporządzenia na podstawie art. 146d ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, umożliwiającego obniżenie stawek podatku do wysokości 0%, 5% i 8% dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług[1], konieczne będzie wydanie przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych nowego rozporządzenia. Dlatego w art. 2 ustawy nowelizującej rozstrzygnięto, że dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowają swą moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 146d ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, jednak nie później niż do dnia 31 grudnia 2019 r. Ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. [1] Obecnie jest to rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2017 r. poz. 839, ze zm.). Źródło: Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Zarówno w JPK_V7M jak i w JPK_V7K należy podawać oznaczenia dla niektórych towarów usług, procedur i dowodów (od 1 lipca 2021 r. mamy w tym względzie istotne zmiany). Od dnia 1 lipca 2021 r. zmieniono niektóre oznaczenia w JPK_VAT - dlatego warto zapoznać się ze stanem aktualnym: 1. Oznaczenia niektórych dostaw towarów/usług od 1 lipca 2021 r. • GTU_01 - dostawa napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, piwa oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (CN od 2203 do 2208), • GTU_02 - dostawa towarów, o których mowa w art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT ( benzyn silnikowych), • GTU_03 - dostawa olejów opałowych nieujętych w GTU_02, olejów smarowych i pozostałych olejów (CN od 2710 19 71 do 2710 19 83 i CN od 2710 19 87 do 2710 19 99, z wyłączeniem smarów plastycznych zaliczonych do kodu CN 2710 19 99), olejów smarowych (CN 2710 20 90) oraz preparatów smarowych (CN 3403, z wyłączeniem smarów plastycznych objętych tą pozycją), • GTU_04 - wyrobów tytoniowych, suszu tytoniowego, płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, • GTU_05 - odpadów - wyłącznie określonych w poz. 79-91 załącznika nr 15 do ustawy o VAT (np. wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające), • GTU_06 - urządzeń elektronicznych oraz części i materiałów do nich, wyłącznie określonych w poz. 7, 8, 59-63, 65, 66, 69 i 94-96 załącznika nr 15 do ustawy, a także folii typu stretch określonej w poz. 9 tego załącznika, • GTU_07 - pojazdów oraz części (CN od 8701 do 8708), • GTU_08 - metali szlachetnych oraz nieszlachetnych - wyłącznie określonych w poz. 1 załącznika nr 12 do ustawy oraz w poz. 12-25, 33-40, 45, 46, 56 i 78 załącznika nr 15 do ustawy o VAT, • GTU_09 - produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych - wyłącznie objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w art. 37av ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, • GTU_10 - budynków, budowli i gruntów oraz ich części i udziałów w prawie własności, w tym również zbycia praw, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT (np. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste), • GTU_11 - w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2021 r. poz. 332 i 1047), • GTU_12 - o charakterze niematerialnym - wyłącznie: doradczych, w tym doradztwa prawnego i podatkowego oraz doradztwa związanego z zarządzaniem tj: PKWiU w zakresie rachunkowości i audytu finansowego (PKWiU prawnych (PKWiU zarządczych (PKWiU firm centralnych (PKWiU marketingowych lub reklamowych (PKWiU badania rynku i opinii publicznej (PKWiU w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych (PKWiU 72) oraz w zakresie pozaszkolnych form edukacji (PKWiU • GTU_13 - transportowych i gospodarki magazynowej (PKWiU 2. Oznaczenia dowodów sprzedaży od 1 lipca 2021 r. • RO - w przypadku dokumentu zbiorczego wewnętrznego zawierającego informację o sprzedaży z kas rejestrujących, • FP - w przypadku faktury do paragonu, o której mowa w art. 109 ust. 3d ustawy o VAT, • WEW - w przypadku dokumentu wewnętrznego (np. przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, dokument zbiorczy dotyczący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieewidencjonowanej na kasie rejestrującej). 3. Oznaczenia dowodów zakupu od 1 lipca 2021 r. • MK - w przypadku faktury wystawionej przez podatnika będącego dostawcą lub usługodawcą, który wybrał kasową metodę rozliczeń (określoną w art. 21 ustawy o VAT), • VAT_RR - w przypadku faktury VAT RR (o której mowa w art. 116 ustawy o VAT), • IMP - w przypadku importu towarów, w tym importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy o VAT, • WEW - w przypadku dokumentu wewnętrznego (np. dokonanie rocznej korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą współczynnika odliczenia VAT). 4. Oznaczenia procedur szczególnych od 1 lipca 2021 r. • WSTO_EE - wewnątrzwspólnotowa sprzedaż na odległość towarów, które w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, oraz świadczenie usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych, o których mowa w art. 28k ustawy, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju - należy stosować od rozliczenia za styczeń 2022 r. (w JPK_VAT za lipiec-grudzień 2021 r. zamiast "WSTO_EE" należy stosować "EE"), • IED - gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, dokonanie: 1) sprzedaży na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, 2) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem (na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej). Oznaczenie IED należy stosować, jeżeli podatnik nie stosuje szczególnej procedury unijnej OSS lub procedury IOSS, a miejscem dostawy jest terytorium kraju. Oznaczenie to będzie należało stosować od rozliczenia za styczeń 2022 r. • TP - istniejące powiązania między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą, o których mowa w art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT (tj. relacje występujące między podmiotami powiązanymi) - oznaczenia tego nie stosuje się w przypadku dostaw towarów oraz świadczenia usług, gdy powiązania między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego, lub ich związkami, • TT_WNT - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów dokonane przez drugiego w kolejności podatnika VAT w ramach transakcji trójstronnej w procedurze uproszczonej, • TT_D - dostawa towarów poza terytorium kraju dokonana przez drugiego w kolejności podatnika VAT w ramach transakcji trójstronnej w procedurze uproszczonej, • MR_T - świadczenie usług turystyki opodatkowane na zasadach marży, • MR_UZ - dostawa towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, opodatkowana na zasadach marży, • I_42 - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów następująca po imporcie tych towarów w ramach procedury celnej 42 (import), • I_63 - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów następująca po imporcie tych towarów w ramach procedury celnej 63 (import), • B_SPV - transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu, opodatkowany VAT, • B_SPV_DOSTAWA - dostawa towarów oraz świadczenie usług, których dotyczy bon jednego przeznaczenia na rzecz podatnika, który wyemitował bon (zgodnie z art. 8a ust. 4 ustawy o VAT), • B_MPV_PROWIZJA - świadczenie usług pośrednictwa oraz innych usług dotyczących transferu bonu różnego przeznaczenia, opodatkowane VAT. Przepisy dotyczące nowego JPK_VAT zawierają zawiłe i czasami wykluczające się wzajemnie regulacje dotyczące zasad wprowadzania do rejestru faktur wystawionych do paragonów fiskalnych. Nawet po ich głębokiej analizie trudno jest ustalić, czy wszystkie faktury wystawione do paragonów powinny zostać wprowadzone do rejestru sprzedaży, czy może są jakieś wyjątki. Co wynika z ustawy i z rozporządzenia Zacznijmy od unormowania ustawowego zawartego w art. 109 ust. 3d ustawy o VAT. W myśl tego przepisu faktury, o których mowa w art. 106h ust. 1–3, czyli faktury wystawione do paragonów, ujmuje się w rejestrze sprzedaży w okresie rozliczeniowym, w którym zostały wystawione. Faktury te nie zwiększają wartości sprzedaży oraz podatku należnego za okres, w którym zostały ujęte w tej ewidencji. Co istotne art. 106h ust. 1–3 obejmuje unormowaniem wszystkie faktury wystawione do paragonów, tj. zarówno dla podatników, jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Z regulacji ustawowej wynika więc nakaz wprowadzania do rejestru sprzedaży wszystkich faktur wystawionych do paragonów. Czytaj także: Nowy JPK oznacza więcej obowiązków i okazji do kar Przyjrzyjmy się teraz przepisom rozporządzenia ministra finansów, inwestycji i rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (dalej: rozporządzenie). W myśl § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ewidencja sprzedaży powinna zawierać dane dotyczące wysokości podstawy opodatkowania i wysokości podatku należnego wynikające z czynności podlegających opodatkowaniu w kraju przy zastosowaniu stawki 5 proc., 8 proc. i 23 proc., w odniesieniu do których istnieje obowiązek wystawienia przez podatnika faktury. Dodatkowo § 10 ust. 2 rozporządzenia nakazuje, oprócz danych kwotowych dla powyższych faktur, wprowadzić do rejestru inne szczegółowe dane np. nr faktury, imię i nazwisko lub nazwę nabywcy. Rozporządzenie nakazuje zatem wprowadzić do rejestru faktury wystawione do paragonów, jeśli ich wystawienie jest dla podatnika obowiązkowe. Dwa przypadki... Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy o VAT obowiązkowo należy wystawić faktury bez wezwania nabywcy w sytuacji, gdy sprzedaż jest dokonana: - na rzecz innego podatnika, - na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem, - w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju. Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę w przypadku otrzymania żądania nabywcy w sytuacji, gdy sprzedaż jest dokonana: Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ - na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej (bardziej precyzyjnie: na rzecz podmiotu innego niż podatnik lub osoba prawna), - na rzecz podatnika lub osoby prawnej, ale dotyczy to tylko czynności zwolnionych z VAT. Ustawa o VAT przewiduje zatem obowiązek wystawienia faktury z mocy prawa bądź na żądanie nabywcy. ...i trzeci dodatkowy W praktyce mamy jeszcze trzecią sytuację dotyczącą wystawiania faktur. Podatnik może wystawić fakturę na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej z własnej inicjatywy, tj. bez otrzymania żądania od nabywcy. Do takich przypadków dochodzi dosyć często. Przypomnijmy, że cały czas rozpatrujemy kwestię faktur wystawionych do paragonów. Podsumowując ten fragment rozważań: z przepisów ustawy o VAT (art. 109 ust. 3d) wynika, że do ewidencji wprowadzamy wszystkie faktury wystawione do paragonów. Dotyczy to wszystkich trzech powyżej opisanych przypadków faktur wystawianych: - obowiązkowo bez żądania nabywcy, - obowiązkowo na wniosek nabywcy, - dobrowolnie bez żądania nabywcy. Nieprecyzyjne regulacje Tymczasem w rozporządzeniu mamy unormowanie częściowo sprzeczne z art. 109 ust. 3d ustawy o VAT. Paragraf 10 ust. 1 pkt 2 nakazuje wprowadzić do rejestru dane jedynie w dwóch pierwszych przypadkach, w których podatnik jest obowiązany wystawić fakturę. Natomiast nie nakazuje wprowadzać danych z faktur wystawionych dobrowolnie. Rozróżnienie w rozporządzeniu pomiędzy obowiązkiem wprowadzania do rejestru faktur wystawionych na żądanie osób fizycznych wobec braku obowiązku ewidencjonowania faktur wystawionych dobrowolnie jest zupełnie niezrozumiałe. Obecnie zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Finansów podatnik nie ma obowiązku wprowadzać do rejestru sprzedaży faktur wystawionych do paragonów fiskalnych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej niezależnie od tego, czy zostały wystawione na żądanie nabywcy, czy dobrowolnie. Kwestia wprowadzania do rejestru sprzedaży faktur wystawionych do paragonów dla osób fizycznych nieprowadzącej działalności gospodarczej jest bardzo istotna. Zgodnie z ustawą o VAT taki obowiązek istnieje. Rozporządzenie wyłącza z niego jednak faktury wystawione dobrowolnie (bez żądania nabywcy). Mamy zatem chaos legislacyjny. Generalnie wydaje się, że wprowadzanie do ewidencji danych z faktur wystawionych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w sytuacji, gdy zostały już ujęte w ramach sprzedaży z kasy fiskalnej jest nadmiernym obciążeniem podatników. Tym bardziej, że coraz powszechniejsze są kasy online, które przekazują dane bezpośrednio administracji skarbowej. Ministerstwo Finansów nie wypowiedziało się w tej kwestii. Na stronach poświęconych nowemu JPK brak jest stosownego wyjaśnienia. Stanowisko ministerstwa jest tutaj konieczne wobec nieprecyzyjnych i częściowo sprzecznych ze sobą przepisów ustawy o VAT i rozporządzenia. Do 450 zł Drugim nieprecyzyjnym zagadnieniem są paragony do 450 zł uznane za faktury uproszczone. Paragony te są fakturami, zatem powinny zostać wprowadzone do rejestru sprzedaży (obowiązek ten jest odsunięty do 1 stycznia 2021 r.) tak jak „standardowe" faktury. Problem w tym, że paragony te są już zawarte w raporcie z kasy fiskalnej i w myśl § 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 pkt 1 rozporządzenia powinny zostać wprowadzone do rejestru sprzedaży w ramach dokumentu RO. Dojdzie zatem do powielenia obrotów. Wydawałoby się zatem logiczne, że w sytuacji wprowadzania do rejestru sprzedaży paragonów jako faktur, trzeba je oznaczyć w rejestrze jako FP. Oznaczenie faktur symbolem FP powoduje, że nie biorą one udziału w rozliczeniu podatku za dany okres rozliczeniowy. Jednak takie rozwiązanie nie wynika wprost z rozporządzenia. Oznaczenie FP mamy bowiem stosować do faktur wystawionych do paragonów, a nie do paragonów będących fakturami (oznaczenie FP dotyczy faktur wymienionych w art. 106h ust. 1–3 ustawy o VAT, natomiast o paragonach uznanych za fakturę stanowi art. 106h ust. 4 tej ustawy). Z drugiej strony nieoznaczenie tych paragonów jako FP spowoduje zdublowanie obrotów. Alternatywnym rozwiązaniem byłoby pomniejszenie raportów z kasy fiskalnej o kwoty wynikające z paragonów uznanych za faktury. Takie rozwiązanie również nie wynika z przepisów. Paragraf 10 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia wyraźnie stanowi, że do rejestru wprowadzamy cały obrót z kas fiskalnych. W przepisach nie ma mowy o pomniejszaniu go o obroty z jakichkolwiek faktur. Potrzebna jest interwencja MF Również ten problem wymaga interwencji ze strony Ministerstwa Finansów. W tym przypadku mamy jednak więcej czasu, gdyż na podstawie § 11a rozporządzenia od 1 października 2020 roku do końca 2020 roku podatnicy nie będą mieli obowiązku ujmowania w rejestrze sprzedaży paragonów fiskalnych uznanych za faktury, jeśli są ujęte w rejestrze sprzedaży w ramach dokumentu RO. Reasumując, czas rozliczenia VAT w ramach nowego JPK zbliża się nieubłaganie., Niestety podatnicy nadal nie wiedzą jak prowadzić nową ewidencję. Przepisy są w tym względnie sprzeczne. Po raz kolejny stosowanie prawa będzie opierało się o wyjaśnienia Ministerstwa Finansów. Grzegorz Tomala jest doradcą podatkowym. Podstawa prawna: art. 106b ust. 1 i 3, art. 106h i art. 109 ust. 3d ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. z 2020 r. poz. 106 ze zm.) § 10 ust. 1 pkt 2 i 8, ust. 2 oraz ust. 5 pkt 1 rozporządzenia ministra finansów, inwestycji i rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług ( z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) Kwestię obowiązków związanych z prowadzeniem ewidencji VAT reguluje dział XI, rozdział 2 ustawy o VAT (art. 109-110). Zgodnie z tymi przepisami ewidencje są zobowiązani prowadzić podatnicy korzystający ze zwolnienia z VAT jak i czynni podatnicy podatku VAT. Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy korzystający ze zwolnienia podmiotowego mają obowiązek prowadzić ewidencje sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym. Celem prowadzenia takiej ewidencji jest ustalenie momentu przekroczenia limitu zobowiązującego do rejestracji VAT. W przypadku kiedy mimo obowiązku podatnik zwolniony z VAT nie prowadzi wskazanej ewidencji lub prowadzi ją w sposób nierzetelny a na podstawie prowadzonej ewidencji nie można ustalić wartości sprzedaży, wówczas urząd skarbowy w drodze oszacowania ustala wartości sprzedaży opodatkowanej oraz kwotę podatku należnego. W przypadku, kiedy nie ma możliwości ustalenia co jest przedmiotem sprzedaży wówczas przy naliczeniu podatku zostanie zastosowana stawka podstawowa. W przypadku podatników zwolnionych przedmiotowo z VAT przepisy nie wskazują jednoznacznie na obowiązek prowadzenia przez nich ewidencji VAT. Z treści art. 109 ust. 3 należałby jednak wnioskować, iż podatnik wykonujący wyłącznie czynności zwolnione na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 ustawy o VAT nie ma obowiązku prowadzenia takiej ewidencji. Warto zwrócić uwagę na to, iż część usług zwolnionych na podstawie art. 43 ustawy o VAT (np. usługi ubezpieczeniowe), jeśli nie mają charakteru usług pomocniczych są wliczane do limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Podatnik, który świadczy jedynie tego typu usługi nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji VAT, o której mowa w art. 109 ust. 1 ustawy o VAT. W sytuacji kiedy taki podatnik zaczyna świadczyć usługi opodatkowane, wliczane do limitu musi być w stanie na podstawie prowadzonej ewidencji ustalić czy przekroczył limit uprawniający do zwolnienia z VAT. Przepisy nie wskazują jakie dokumenty ma posiadać aby to ustalić. Wystarczająca będzie to ewidencja prowadzona dla celów podatku dochodowego np. podatkowa księga przychodów i rozchodów. Najwięcej obowiązków w zakresie ewidencji dla podatku VAT mają podatnicy VAT czynni. Zgodnie z art. 109 ust 3 czynni podatnicy podatku VAT mają obowiązek prowadzenia ewidencji zawierającej dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji oraz informacji podsumowującej. Przepisy nie określają wzoru ewidencji VAT, wskazują natomiast na elementy jakie powinny się w niej znaleźć. Są nimi: dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego i korekty podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwoty podatku należnego oraz korekty podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do US lub zwrotowi a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji w tym nr NIP nabywcy. W związku z określonymi transakcjami jakich dokonuje podatnik, może być on zobowiązany do prowadzenia dodatkowych ewidencji. Ewidencjami tymi są: ewidencja prezentów o małej wartości (art. 7 ust. 4 pkt. 2a ustawy o VAT), ewidencja towarów otrzymanych do uszlachetniania (art. 109 ust. 9), ewidencja towarów wysłanych do uszlachetniania (art. 109 ust. 10), ewidencja przemieszczenia nieuznawanego za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (art. 109a), ewidencja nabycia towarów niestanowiącego WNT (art. 109 ust. 11), ewidencja towarów wprowadzanych do magazynu konsygnacyjnego (art. 12a ust. 1 pkt. 4), ewidencja towarów przemieszczanych do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu (art. 20a ust. 2 pkt. 2), ewidencja transakcji objętych procedurą szczególną rozliczania VAT dla usług elektroniczny, nadawczych i telekomunikacyjnych (art. 130d i 134), ewidencja VAT u podatników świadczących usługi przewozów okazjonalnych (art. 134c). W przypadku powyższych ewidencji ustawodawca wyraźnie wskazał, iż są one ewidencjami odrębnymi od ewidencji VAT o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. W części przypadków w podstawowej ewidencji VAT mają pojawić się dodatkowe dane. Tak jest np. w przypadku procedury VAT marża dla biur podróży czy procedury VAT marża dla towarów używanych. W pierwszym z tych przypadków, zgodnie z art. 119 ust. 3a podatnicy „są obowiązani prowadzić ewidencje, o której o mowa w art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatków dla bezpośredniej korzyści turysty”. W drugim prowadzona ewidencja musi zawierać „w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży. Jeśli podatnik oprócz sprzedaży towarów używanych opodatkowanych w procedurze VAT marża stosuje również ogólne zasady opodatkowania wówczas ewidencja VAT powinna być prowadzona z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania. Dodatkowy zakres danych wymagany jest dla podmiotów prowadzących sprzedaż złota inwestycyjnego (art. 125 ustawy o VAT) czy podatników, dla których ma zastosowanie procedura uproszczona w ramach transakcji trójstronnych (art. 138 ustawy o VAT). Podstawowym błędem w zakresie prowadzenia ewidencji jest brak jej prowadzenia czy jej prowadzenie w sposób niezgodny z przepisami (np. bez uwzględnienia wszystkich danych wymaganych przepisami) czy w sposób nieodzwierciedlający stanu faktycznego. Polecamy: JPK_VAT 2018 – Instrukcja wdrożenia Polecamy: Biuletyn VAT Ewidencje VAT zgodnie z Kodeksem karnym i skarbowym są uważane za księgi. Czyny zabronione związane z obowiązkiem prowadzenia ksiąg regulują art. 60 i 61 Kodeksu karnego i skarbowego. Są nimi – nieprowadzenie ksiąg, mimo takiego obowiązku oraz ich prowadzenie w sposób nierzetelny (niezgodny ze stanem rzeczywistym) lub wadliwy. Podatnik, który, mimo obowiązku, nie prowadzi ewidencji lub prowadzi ją w sposób nierzetelny popełnia przestępstwo skarbowe i podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych a w przypadku mniejszej wagi karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Z kolei podatnik prowadzący ewidencje w sposób wadliwy (niezgodny z przepisami) podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Wartości obowiązujących w 2017 r. kar przedstawia poniższa tabela: Grzywny za przestępstwa skarbowe Grzywna minimalna 666,60 zł Grzywna maksymalna 19 198 080 zł Grzywny za wykroczenia skarbowe Grzywna minimalna 200 zł Grzywna maksymalna 40 000 zł Maksymalny mandat karny 4 000 zł Autor: Zespół Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE